Coachen als inspiratiebron
“Coachen als inspiratiebron?
Ja, daar wil ik graag wat meer over vertellen.
Als ik nu terugkijk op mijn carrière, dan herinner ik me allereerst de vele gesprekken met studenten, stagiaires, medewerkers, managers en andere collega′s over wat hen op een bepaald moment echt bezighield of juist flink dwars zat. Van die momenten waarop je als vanzelf even de deur van je kamer dicht doet, je hakken uit schopt, met de benen op tafel luistert en veel, heel veel vragen stelt. Nu hebben we het vaak over coachend leiderschap. Nou, dan mag je mij een coachend leider avant la lettre noemen. Wel een eigenwijze eerlijk gezegd, want mijn grote betrokkenheid bij de inhoud van het werk heb ik pas later leren relativeren.
Ik ben ook altijd een job-hopper geweest. Ik hou namelijk van pionieren, van strategische vraagstukken tekkelen, onderzoeken waar nieuwe uitdagingen liggen om de tevredenheid van klanten te verhogen, mensen en organisaties bij elkaar brengen en zo win-win-situaties bewerkstelligen, dat soort dingen.
Op een gegeven ogenblik heb ik besloten die herinneringen aan alle bijzondere mensen en momenten te vertalen in een eigen coachpraktijk.
Ik heb ontdekt, dat daar mijn kracht ligt. En dat krijg ik ook terug van mensen met wie ik mag werken.
Mijn kracht is een combinatie van intuïtie, creativiteit en structuur.
Intuïtief weet ik heel snel de kern van een probleem te pakken en bepaalde patronen in iemand′s leven te herkennen. Dat helpt enorm en brengt ontwikkelingsprojecten in een stroomversnelling.
Mijn creativiteit zet ik in bij het ontwerpen van steeds weer nieuwe, inspirerende opdrachten om mensen over hobbels en langs valkuilen te leiden.
En omdat je van te voren nooit precies weet waar een coachingsproces eindigt, is het ook heel handig dat ik goed ben in het aanbrengen van structuur, in het ontwarren van gevoelsmatige knopen en het vasthouden van de grote lijn.
Structuur geeft lucht, en die heb je hard nodig als je wilt groeien.
Ik kies voor de nadruk op [E-]Coaching omdat ik graag schrijf en de tijd wil hebben om over dingen na te denken. Als ik reageer op een e-mail, of zoek naar een betere formulering voor een nieuwe opdracht, ben ik me heel nadrukkelijk bewust van de woorden die ik gebruik en van de stimulerende lading die ik er graag aan mee wil geven.
Met mijn manier van coachen wil ik bijdragen aan de diepe behoefte van mensen om met zichzelf, met collega’s en met andere belangrijke mensen in hun omgeving op een veilige, open en doeltreffende manier te communiceren. Daar neem ik nu alle ruimte voor.”
